در ولايت اربعه ، طايفه بمى و نرماشيرى متفق ، و در جنگل ، سر راه بر آنها گرفته ، دو سه نفر شتر باردار از آن‌ها پس گرفته ، و دو نفر را نيز به ضرب گلوله ، مصدّع اوقات زحمت آيات درك الاسفل گردانيدند . ديگر روز ، هيچ جا ، به ايشان حيف و خطرى نرسيده ، وارد سيستان ، و چون اسد الله خان سيستانى ولد جعفر خان در نزد محمود بود - به آنها كمال احترام نموده ، بلد و بدرقه همراه ، و روانه قندهار شدند . محمد نشان خان در رفسنجان بعد از سه چهار ماه ، باز همان محمد نشان خان ، با موازى سيصد نفر افغان يكن‌آتلى مراجعت ، و عازم اصفهان بودند - در محال رفسنجان عبور ، و على الغفلة بر سر رعاياء بيچاره ريخته ، اناث و ذكور ايشان را اسير ، و مال بسيارى تحصيل ، و روانه اصفهان شدند . و در همان اوقات ، به سبب اين‌كه محمود مردود هفده نفر از شاهزادگان والانشان را به درجه شهادت رسانيده بود - مرض ديوانگى ، او را عارض ، و به حدى طغيان نموده كه فضلهء خود را مىخورده ، و گوشت اعضاى خود را به دندان مىكنده ، و مرتكب افعال قبيحه و شنيعه مىگرديده - اشرف سلطان ، بنىعم او - كه ولد ارشد عبد العزيز ، برادر ميرويس ، والد محمود بود - الياس خان غلام محمود را فريب داده ، به قتل محمود ترغيب نمود ، الياس خان مزبور - در شب ، محمود را در جامه خواب هلاك نموده ، در روزش اشرف سلطان [ يه ] تخت سلطنت جلوس [ a 82 ] و بر سرير شاهى متمكن گرديده ، نام خود را چنين بر زر نقش نمود : به اشرفى شرف از اسم آن جناب رسيد * شرف ز سكهء اشرف به آفتاب رسيد « 1 »

--> ( 1 ) - « محمود كه پادشاه افاغنه بود در ماه رجب يكهزار و يكصد و سى و هفت ( رجب 1137 ه -